به نام ایران و آزادی

بیانیه‌ی «حزب امید ایران»

فراخوان فوری برای نجات جان جوانان بازداشت‌شده‌ی اصفهان و برادران نیکبخت از اعدام

نه به اعدام؛ نه به شکنجه؛ نه به اعتراف‌گیری اجباری.

در روزهایی که نگرانی از اجرای حکم اعدام برای شماری از جوانان بازداشت‌شده در پرونده میدان علیخانی اصفهان افکار عمومی را مشوش کرده، نهادهای حقوق بشری از افزایش شدید اعدام در ایران خبر می‌دهند؛ سازمان حقوق بشر ایران برای سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۱۶۳۹ اعدام ثبت کرده و گفته است بیش از ۹۳ درصد این اعدام‌ها در رسانه‌های رسمی اعلام نشده است.

وقتی گفته می‌شود «امروز ۵ نفر، دیروز ۷ نفر و این ماه ۱۲۰ نفر اعدام شدند»، این اعداد اگر بی‌نام و بی‌اعتنا به سرنوشت هر قربانی تکرار شوند، ممکن است پدیده‌ی هولناک و برگشت‌ناپذیر قتل دولتی را برای مخاطب به یک داده‌ی آماری خشک بدل کنند؛ همین را می‌توان عادی‌سازی آماری اعدام نامید.

هم‌اکنون، شماری از هموطنان که در جریان اعتراضات دی‌ماه بازداشت و در روندی ناعادلانه و زیر شکنجه به اعدام محکوم شده‌اند، با خطر جدی اجرای حکم روبه‌رو هستند: علیرضا سپاهی، علیرضا رئیسی، امیرحسین ملکی، علی دشتی، امیر حسین ابراهیمی انالوچه، شروین باقریان و ابوالفضل ابراهیمی.

بر اساس گزارش‌های حقوق بشری، هادی نیکبخت (۴۵ ساله، پدر سه فرزند) و فضل‌الله نیکبخت (۵۱ ساله، پدر سه فرزند)، دو برادر مبارز، نیز در بیدادگاه گلپایگان به اتهام افساد فی‌الارض به اعدام محکوم شده‌اند.

«حزب امید ایران» از همه‌ی وجدان‌های بیدار، نهادهای حقوق بشری، وکلا، فعالان مدنی و سیاسی، خانواده‌های دادخواه و همه‌ی ایرانیان در درون و بیرون از کشور می‌خواهد برای توقف فوری اجرای این احکام به از برداشتن هر گام موثری در این راه کوتاهی نفرمایید.

از نیروهای چپ، ملی‌گرا، نیروهای قومی و مذهبی، سازمان‌های حقوق بشری، فعالان مدنی، مشروطه‌خواهان و شخصیت‌های مستقل انتظار داریم اختلافات سیاسی خود را کنار بگذارند و با یک صدا خواهان توقف اعدام شوند.

حق حیات متعلق به همه‌ی انسان‌هاست؛ ممکن است فردا برای نجات جان یک انسان دیر باشد.

از همه‌ی کسانی که صدای آنان به رسانه‌ها، نهادهای حقوق بشری، پارلمان‌ها و افکار عمومی جهان می‌رسد درخواست داریم این پیام را گسترده منتشر کنند.

ما باور داریم که مخالفت با اعدام، به معنای نادیده‌گرفتن جرم یا خشونت نیست؛ بلکه دفاع از این اصل است که عدالت نباید خود به ابزار مرگ و انتقام تبدیل شود.

زنده باد آزادی، پاینده ایران

«حزب امید ایران»

شهریور ۱۴۰۵