به نام ایران و آزادی

بیانیه‌ی «حزب امید ایران»

در محکومیت حکم ظالمانه علیه جواد علیکردی

رژیم تبهکار حاکم بر ایران، جنگ نابرابری را بر مردم آزاد این سرزمین تحمیل کرده است؛ جنگی که هدف آن چیزی جز خرد کردن اراده‌ی آزادگان و فرزندان شایسته‌ی ملت بزرگ ایران نیست. در یک سوی این جنگ، دستگاه عریض و طویل سرکوب با زندان، شکنجه، اعدام و تبعید ایستاده، و در سوی دیگر، مردان و زنانی که تنها سلاحشان ایمان به آزادی و عدالت است.

جمهوری اسلامی به خوبی می‌داند که اگر لحظه‌ای از سرکوب دست بردارد، مردم یکدیگر را دیگر بار پیدا خواهند کرد و جنبشی با نامی دیگر، اما با همان هدف والای جنبش «زن، زندگی، آزادی»، در برابرش خواهد ایستاد. این است که ماشین سرکوب را هرگز متوقف نمی‌کند، البته نه از سر قدرت، بلکه از سر ترس.

آخرین نمونه‌ی این جنگ نابرابر، حکم ددمنشانه‌ای است که دستگاه ضدعدالت جمهوری اسلامی علیه جواد علیکردی، وکیل دادگستری و استاد دانشگاه، صادر کرده است: هجده سال حبس، انفصال دائم از حرفه‌ی وکالت، دو سال منع خروج از کشور، و دو سال تبعید اجباری به شهر سراوان در دورافتاده‌ترین نقطه‌ی استان سیستان‌وبلوچستان.

جواد علیکردی برادر خسرو علیکردی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر است که در آذرماه ۱۴۰۴ در دفتر کارش در مشهد در شرایطی مشکوک جان باخت و مرگش موجی از خشم و اعتراض را در سراسر ایران برانگیخت. جواد پس از درگذشت برادر، وکالت موکلین او را بر عهده گرفت، صدای خانواده‌های داغدار شد و از پا ننشست. این حکم سنگین، بی‌تردید انتقامی آشکار از ایستادگی یک خانواده‌ی مبارز است. رنج این خانواده به همین‌جا ختم نشد؛ همسر جواد، سمیه زندی، علی‌رغم موفقیت در آزمون وکالت، به دستور وزارت اطلاعات از دریافت پروانه‌ی وکالت محروم شده است.

این حکم یک پیام روشن دارد: این رژیم نه سر سازش با مردم دارد و نه توان دست برداشتن از ماهیت ددمنشانه‌ی خود. هر توهمی درباره‌ی اصلاح‌پذیری این نظام باید برای همیشه کنار گذاشته شود. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ابزار عدالت نیست؛ سلاح سرکوب است.

«حزب امید ایران» با صدایی رسا اعلام می‌کند:

 برای پایان دادن به زندان، شکنجه، اعدام و تبعید، و برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی، تنها یک راه وجود دارد و آن نابودی کامل استبداد و برچیدن بساط جمهوری اسلامی است. در ایران آزاد فردا، هیچ اندیشه‌ای، هیچ عقیده‌ای و هیچ فعالیت مدنی یا سیاسی مسالمت‌آمیزی جرم نخواهد بود.

از تمامی سازمان‌های حقوق بشری، کانون‌های وکلای جهان، نهادهای بین‌المللی و دولت‌های آزاد می‌خواهیم که این حکم ظالمانه را به صراحت محکوم کرده و خواستار آزادی فوری و بی‌قیدوشرط جواد علیکردی و تمامی زندانیان سیاسی ایران شوند.

از هم‌میهنان آزاده‌ می‌خواهیم، این صدا را به هر کجا که می‌توانند برسانند. فراموش نکنیم که سکوت در برابر ظلم، یاری به ظالم است.

زنده باد آزادی – پاینده ایران

«حزب امید ایران»

اردیبهشت ۱۴۰۴