​مسئول کارگروه کارگران و مزدبگیران حزب امید ایران

​من، محمد بیگ‌محمدی که در فضای سیاسی با نام «پرویز» شناخته می‌شوم، مسیر کنشگری خود را از دوران جوانی در قلب جنبش‌های دموکراتیک و راه کارگری ایران و منطقه گیلان آغاز کردم. تعهد به آرمان‌های طبقه کارگر و عدالت اجتماعی در دهه ۶۰، هزینه‌ای سنگین برایم به همراه داشت و بخشی از جوانی خود را به عنوان زندانی سیاسی در زندان پل عراق رشت سپری کردم. این دوران، نه تنها اراده مرا سست نکرد، بلکه ایمانم را به ضرورت استقرار یک نظام سکولار دموکرات و عادلانه استوارتر ساخت.

​پیوند میان دانش اقتصادی و تجربه میدانی

دارای دیپلم اقتصاد هستم و همین پیشینه تحصیلی در کنار فعالیت‌های اجرایی، به من دیدی واقع‌بینانه نسبت به ساختارهای مالی و معیشتی بخشیده است. پس از آزادی و در دوران محدودیت‌های شدید سیاسی در ایران، به عنوان پیمانکار در حوزه ساختمان فعالیت کردم. این اشتغال، فرصتی بی‌واسطه برای من بود تا در کنار کارگران و مزدبگیران زندگی کنم، با رنج‌هایشان هم‌سفره شوم و از نزدیک با مطالبات، حقوق تضییع شده و چالش‌های زیستی این قشر زحمتکش آشنا شوم.

​کنشگری در هجرت و مسئولیت تشکیلاتی

پس از مهاجرت، فعالیت‌های خود را در قامت عضو جمهوری‌خواهان سکولار دموکرات لائیک هامبورگ ادامه دادم تا صدای حق‌طلبی کارگران ایران در فضای بین‌المللی باشم. امروز به عنوان مسئول کارگروه کارگران و مزدبگیران حزب امید ایران، تجربیات عملی و تئوریک خود را در جهت تدوین برنامه‌های صیانتی از حقوق مزدبگیران به کار گرفته‌ام.

​هدف من در این کارگروه، تبیین راهکارهایی است که در ایرانِ فردا، کرامت کارگر، امنیت شغلی و برابری اقتصادی را نه به عنوان یک امتیاز، بلکه به عنوان یک حق بنیادین تضمین کند.

​خلاصه‌ای از تجارب و سوابق:

​پیشینه سیاسی: فعال با سابقه در جنبش‌های راه کارگری و دموکراتیک.

​تجربه زیسته: زندانی سیاسی دهه ۶۰ (زندان پل عراق رشت).

​تخصص عملی: پیمانکار ساختمانی و کارشناس میدانی مسائل کارگری.

​مسئولیت فعلی: مسئول کارگروه کارگران و مزدبگیران حزب امید ایران.