دبیر نخست و مسئول کارگروه گذار از جمهوری اسلامی

​از دفاع از میهن تا مخالفت با استبداد

من، اکبر کریمیان، متولد سال ۱۳۴۰ هستم. جوانی من با تلاطم‌های جنگ پیوند خورد؛ آنجا که برای دفاع از جان و مال ملت و صیانت از خاک کشور، در روزهای نخست جنگ تحمیلی در دفاع از خرمشهر حضور یافتم. با این حال، پس از درخواست آتش‌بس از سوی عراق و اصرار رژیم بر ادامه جنگ، به صف مخالفان رژیم خمینی پیوستم. از سال ۱۳۶۲، مبارزات سیاسی من به شکلی سازمان‌یافته و جدی آغاز شد.

​تجربه سازماندهی در دهه‌ی سرکوب

در فضای خفقان‌آور دهه ۶۰، به همراه جمعی از یاران مبارز، فعالیت‌های میدانی را به صورت سازمان‌دهی شده پیش بردیم. این دوران، تجربه‌ای دشوار اما بی‌بدیل بود که پایه فکری مرا برای تشکیل هسته‌های مستقل نیروهای انقلابی بنا کرد. آموخته‌ی بزرگ من از آن سال‌ها این بود که تنها «کار سازمانی و تشکیلاتی» است که می‌تواند به عنوان کلید قطعی گذار از رژیم تبهکار جمهوری اسلامی عمل کند.

​ترکیب تخصص استراتژیک با مبارزه مدنی

در سال ۱۹۹۳ ناچار به خروج از کشور شدم. این هجرت فرصتی فراهم آورد تا مبارزه را با دانش آکادمیک پیوند بزنم. در مقطع کارشناسی در رشته‌های فلسفه و جامعه‌شناسی و در مقطع کارشناسی ارشد در رشته مدیریت بین‌الملل (استراتژی نیروی انسانی) فارغ‌التحصیل شدم. فعالیت‌های من در خارج از کشور همواره بر سه محور متمرکز بوده است: پشتیبانی از جنبش‌های اصیل مردمی، حمایت از رهبران میدانی داخل کشور و سازماندهی نیروهای مبارز علیه رژیم.

​در حال حاضر، مسئولیت دبیر نخست حزب امید ایران و مدیریت کارگروه گذار از جمهوری اسلامی را بر عهده دارم. با تکیه بر چهار دهه تجربه مبارزاتی و دانش مدیریت استراتژیک، هدف من در این جایگاه، هم‌افزایی نیروهای مخالف و تدوین راهکارهای عملیاتی برای فروپاشی ساختار استبداد و استقرار حاکمیت ملی در ایران است. ما در کارگروه گذار، بر این باوریم که سازماندهی دقیق، تنها راه عبور از این بن‌بست تاریخی است.

​خلاصه‌ای از پیشینه و تخصص:

​تحصیلات: کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک بین‌الملل؛ کارشناس فلسفه و جامعه‌شناسی.

​پیشینه میدانی: تجربه دفاع مسلحانه و کنشگر سیاسی از سال ۱۳۶۲.

​تخصص سیاسی: سازماندهی هسته‌های مبارزاتی و تحلیل استراتژی‌های گذار.

​مسئولیت فعلی: دبیر نخست و مسئول کارگروه گذار حزب امید ایران.