ناقوس مرگ آزادی در پاریس
مجاهدین خلق ایران هر سال در روز سیزده خرداد بزرگترین گردهمایی خود را بمناسبت آغاز جنگ مسلحانه برگزار میکنند که همزمان نیز بزرگترین گردهمایی یک نیروی مخالف حکومت خون آشامان آخوندها در ایران محسوب میشود. این گردهمایی همزمان بزرگترین مانور سیاسی و وزن کشی آنها در برابر دشمنان پلید و اهریمنی مردم ایران محسوب میشود که با شرکت جمعی از برجستهترین شخصیتهای سیاسی و حقوق بشری از سراسر جهان بعنوان میهمانان و سخنرانان حامی آنان برگزار میشود و طبیعتا در این سالیان گذشته بدون هیچگونه خشونت و درگیری انجام یافته است و برای هیچ کشوری کوچکترین مشکل امنیتی نداشته است.
برهم زدن این گردهمایی که مجاهدین از ماهها قبل برای تدارکات آن و تهیه محل اسکان برای میهمانان خارجی و از شهرهای فرانسه و اروپا تا آمریکا، گذشته از هزینه های مالی بسیاری را که برای انها داشته است، روز پیش از تظاهرات به بهانه بمبگذاری از سوی عوامل شاه و شیخ نه تنها باورکردنی نیست، بلکه سر بریدن آزادی تجمعات در کشوری که زادگاه دمکراسی جهان است و بهای سنگینی است که دولت فرانسه برای رضایت شرورترین حکومت تاریخ جهان پرداخت کرد. در جهان امروز و عصر ارتباطات کشور و پلیس فرانسه نمیتواند دم خروس را زیر عبای آخوند پنهان بکند. آنجا که بصورت آشکار و پشت پرده آخوندها شرط عبور کشتی های فرانسوی را منوط به محدود کردن فعالیتهای مجاهدین قرار میدهند و دولت فرانسه نیز تن به این معامله کثیف میدهد و رضایت قاتلین فرزندان ایران را بر قانون اساسی فرانسه و مهمترین اصل آن که آزادی برگزاری تجمعات صلح آمیز است، را زیر پا میگذارد، ناقوس خطر وحشتناکی است برای همه مبارزان راه آزادی. اگر امروز مجاهدین، فراسوی هر نگاهی و دیدگاه ما به آنان، معامله بشوند، فردا امنیت سیاسی و فردی همه ما در خطر میباشد. بپاخاستن و در برابر این ذبح آزادی ایستادگی کردن وظیفه هر انسان آزادیخواه و بویژه آزادیخواهان و مبارزان ایرانی در سراسر جهان میباشد. اگر امروز ما همگی در برابر این تصمیم بغایت خلاف قانون دولت فرانسه نایستیم، فردا خود قربانی یک معامله کثیف دولتها با دژخیمان آخوندی خواهیم شد. پس بنام مقدس آزادی باید این معامله ننگین را با تمام قدرت محکوم نمود و اجازه نداد که هرگز برای بقای حکومتی را ۴۷ سال است به سلاخی مردم و نابودی کشورمان مشغول است، حقوق زیربنایی ما، مانند آزادی تجمعات، قربانی شود.
سهشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۵
مهرداد پوشایی
شناخت فروپاشی و زمینههای ظهور…
اگر تجربه فرانسه و ایران نشان میدهد که چگونه بیثباتی میتواند به تمرکز اقتدار در دست یک فرد منجر شود، تجربههای دیگری در تاریخ معاصر وجود دارند که مسیر متفاوتی را نشان میدهند. این نمونهها بیانگر آن هستند که فروپاشی و حرکت بهسوی اقتدارگرایی، سرنوشت محتوم جوامع در بحران نیست، بلکه نتیجه مجموعهای از انتخابها، ظرفیتها و توافقهای سیاسی است.
0 Comments